آرامگاه حافظ

تاریخچه

حافظ شیرازی (حدود ۷۲۷–۷۹۲ هجری قمری) پس از درگذشت در باغ گلشن (مصلی) شیراز به خاک سپرده شد. نخستین آرامگاه در دوره تیموری به دستور محمد گلندام، از شاگردان حافظ، ساخته شد. بعدها در دوره‌های صفوی، زندیه، و قاجار این بنا بازسازی و تکمیل شد.

بنای کنونی

آرامگاه کنونی حافظ در دوره کریم‌خان زند و سپس در سال ۱۳۱۴ شمسی توسط آندره گدار، معمار فرانسوی، با سبک اصیل ایرانی بازسازی شد. ستون‌های مرمر با نقش‌های قرآنی، ایوان چهارسو، و سنگ مزار بزرگ از ویژگی‌های بارز این بناست. بر سنگ مزار، غزل مشهور «الا یا ایها الساقی» حک شده است.

باغ حافظیه

پیرامون آرامگاه باغ بزرگی با درختان کاج، سرو و گلستان وجود دارد که در تمام فصول بازدیدکنندگان زیادی را به خود جذب می‌کند. در شب‌ها نیز روشنایی خاصی به فضای حافظیه داده می‌شود و شاعردوستان در کنار مزار حافظ فال می‌گیرند.